امروز: پنج شنبه ۲۲-آذر-۱۳۹۷ / الخميس 05-ربيع ثاني-1440 / Thursday 2018-December-13

مناسبت روز
پیام روز :

اشعار شاعر توانمند بروات حاج علی علویان (برگرفته از کتاب بوی نرگس) قسمت ۱

اشعار شاعر توانمند بروات حاج علی علویان (برگرفته از کتاب بوی نرگس) قسمت ۱

دانلود کامل کتاب بوی نرگس با فرمت pdf

(( گُل نرگس ))

ای یادگار سیّدِ بطها و مـا وَرا

تا کی جهان ببینم ومَولا  وَلاتُرا؟

   دل برده ای وبنده ندانم چرا وکِی

   بیدل بگو که من چه کنم عمردلبرا

عاشق سزاست سر به بیابان نهد ولی

معشوق ماتوسربه بیابان زدی چرا؟

   بسیارآمدعاشق وبی وصل ماندومُرد

   باکی و یا چگونه بگوئیم ماجـرا

قلبم خراب مقدمت ای خوش قدم بیا

یک لحظه،یک نظر بنما سوی این سرا

   عالم به انتظارتوچون روزوشب کند

   ما عاشقیم بر همه دنیا وُ ماوَرا

یارب چه میشودکه همین صبح جمعه ای

بوی بهشت از گـل نـرگس رسد مــرا

   گرانتظاربر(علوی)باب وصـل نیست

   ای چار روز عالم فانی تو هم سرآ

((درد آشنا))
ای غایب از نظر مه تابان فقط تویی
هم جان نازنینی و جانان فقط تویی
سرو روان ندیده کسی خارج از چمن
بیرون زجمع سرو خرامان فقط تویی
بلبل خموش کس به گلستان ندید، صبح
آن بلبل خموش غزلخوان فقط تویی
هر گوش نشود سخن آشنا زغیب
ای آشنابه دل غم پنهان فقط تویی
این درد نیست آنکه طبیبش دوا کند
درد آشنای این دل سوزان فقط تویی
خوش باد دربهارو گل ویاردر کنار
بوی بهار و لاله و ریحان فقط تویی
خوش صورتان و سرو قدان و شکر لبان
هیچند و هست آنچه بدوران فقط تویی
خوشرووخوش لقاو خوش الحان وخوش سخن
شیرین بیان و بلبل خوشخوان فقط تویی
هر کس زهر جا زمی و جام دم زند
ساقی و جام و باده وپیمان فقط تویی
دور از خیالها دل مادر خیال توست
رونق فزای کلبه ی احزان فقط تویی
شب آمد و جهان همه درانتظار توست
یارا بیا که شمع شبستان فقط تویی
گر یک نظر کنی (علوی) جامه میدرد
چون گل زشوق،رونق بستان فقط تویی

(( هجران ))

ایدل ز هجران غم مخور سر روز هجران میرسد

ای سر زکویش برمشو این سربه سامان میرسد

   ای شمع دل آرام تر بر جان وتن میزن شرر

   راهی نباشد تا سحر این شب به پایان میرسد

سر بر ندارم از درش دل برنگیرم از برش

یاجان شیرین میرود یاخسرو جان میرسد

   گزار گُل آرد پس این اخضرقبا پوشد زمین

   ازشوق گلزار الیقین بلبل هزاران میرسد

می آید ازطرف چمن عطـر دل آویز سمـــن

آن طوطی شکر شکن گویی خرامان می رسد

   مائیم مست جام او صیدیم اندر دام او

   کی قاصد پیغام او مرغ سلیمان میرسد؟

محراب دل ابروی اوحبل المتین گیسوی او

بارفتنم درکوی او گویا مراجان میرسد

     از کوی رندان محملش گربگزردپروانه وش

     گویا(علی)درمحضرش اُفتان وخیزان میرسد

(( مهرصنم ))

آنکه سر داد به پایت سر و پا را نشناخت

وآنکه ازکوی توجان بٌُرد شما رانشناخت

   غافل آن عاقل کوی تو که دیوانه نـشد

   عاقل است آنکه به درد تو دوا را نشناخت

مدّعی روز وشب از راز بقا رنج کشــید

عمر فانی شد و اسرار بقارا نشناخـت

   عابدی کَـــز کرم معرفت آمد بوجـود

   نیک درمُلک خدا بود وخدا را نشناخـت

برتری مان زملائک ز اَزل داد حکیم

چه کنم آدم اگرارزش مارا نشناخت

   عاقبت ،دامنِ مهرصنم از دستـم رفـت

   دل چوخوشبختی والطاف هما رانشناخـت

(علوی)وصل تو راگفت به از ملک حجاز

نه عجب گرچو منی رَمی وصفارا نشناخت

(( نشانه ی دوست ))

فدای قامت رعنای جاودانه ی دوســت

که هرکجانگرم نیست جزنشانه ی دوست

   بریخت خون دلم از هزار گـوشه ی چشــم

   که چشم منظریاراست وقلب خانه ی دوست

فدای تار ودَف ونِی به اَرغَنون وبه چَنگ

به رودوهرچه بَرو می رودترانه ی دوست

   به غمزه ای منِ دیوانه رَستَم ازخط غیــر

   چو یوسفم که فتادم به چاه چانه ی دوست

کجا پرنده ی دانا به دامگه بــرود؟

مراست آرزوی بند ودام ودانه ی دوست

   چو دوست بود ونبودم بِبُرد بااَفســـون

   تمام راز ونیازم بوَد فسانه ی دوســـت

به چون منی نتوان گفت میرم به کجا؟

به هرکجاکه رَوَدناقه ی روانه ی دوست

   به ناز مدّعیانم چگونــه دل بنَهَــم؟

   که صد کرشمه نَیَرزَدبه یک بهانه ی دوست

هزار چون(علوی)اوفتاده بــر درگـاه

مثال موی پریشان به روی شانه ی دوست

             ((یاد یار))

چندی بدل بهانه ی دلدار داشتم

با آن نگار وعده ی دیدارداشتم

   از بهر جستجـــوی نشانی ز روی او

   چشم ونظر به پهنه ی گلـزار داشتم

او بی نشان ومن پی او بهرآیتی

از یار بی اثرسرآثار داشتــم

   صد بار جستم واثر ازوی نیافتم

   چشمی امید وار به هربار داشتم

با ماه می نشستم ودر خلوت سپهر

هر شب بر آسمان همه گفتار داشتـم

   هر روز بین جمعم و لاکن ز انجمن

   بیزار وچشم بر در بازار داشتم

با یاداو همیشه دم ازعشق می زدم

شب تابه صبح دیده ی بیدارداشتم

   ماءنوس دردبودم ودرمان اثرنداشت

   مِهر حبیب بر دل بیمار داشــتم

جز یاد یار در سر عاشق نبادیاد

با غیر آشنا سر پیکـار داشــتم

   دائم دراین میان(علوی)بودواین دعا

   ای کاش لحظه ای خبر از یار داشـــتم

((گل خندان))

دارم ازعشق توراهی به گلستان که مگو

خرّم ازروی توام ای گل خندان که مگـو

   بر دل سوخته ام بارش غـــــــم می بارد

   آب چشمی نه کم ازآتش سوزان سوزان که مگو

قدمت را بشنیدم که گـذر می کــردی

زده پیمانه شکستم همه پیمان که مگو

   بوی زلف تو کجا، و گــل ریحانـه کجــا

   عطر مهرت زده ام بر گل ریحـــان که مگو

چو بیایی بروم از دم گـرم تو زهوش

جان دهم برقدمت راحت وآسان که مگو

   یاریوسف وش اگربگـــذرد از خطّه ی مصـر

   بوی اومیشنوم از چه کنعــــان که مگـو

ننگر بر لب خندان من از دیـدن یار

سوخت این جسم من ازآتش پنهان که مگو

   مصلحـت نیست که روشن شود این راز نهـان

   جسم بس بار گرانی است ،بَرِ جان که مگـو

تو مگو با (علوی) حسرت دیــــــدار مبر

چشمه جاری شده ازدیده به دامان که مگو

دانلود کامل کتاب بوی نرگس با فرمت pdf

نظر خود را بگذارید .

کلیه حقوق و مطالب محفوظ است برای مادحین بم

کپی مطالب فقط با ذکر منبع

codebazan

قالب وردپرسقالب وردپرس